کلید بُعد معنوی| THE KEY TO THE SPIRITUAL DIMENSION

در موقعیت‌های اضطراری و تهدیدکننده زندگی، تغییر آگاهی از زمان(گذشته و آینده) به حضور در لحظه(حال) گاهی به‌طور طبیعی رخ می‌دهد.

شخصیت ذهنی‌ای که گذشته و آینده دارد(ایگو)، برای لحظه‌ای کنار می‌رود و جای خود را به یک حضور آگاهانه شدید و عمیق می‌دهد — حضوری بسیار آرام، اما در عین حال به‌شدت هشیار.
در این حالت، هر واکنشی که لازم باشد، از همان حالت آگاهی برمی‌خیزد.

دلیل این‌که بعضی افراد عاشق فعالیت‌های خطرناک مانند کوهنوردی، مسابقه موتر دوانی و… هستند (گرچه خودشان شاید از آن آگاه نباشند) این است که چنین فعالیت‌هایی آن‌ها را وادار می‌کند وارد لحظه اکنون شوند — همان حالت زنده و شدید، رها از زمان، رها از مشکلات، رها از فکر و رها از بار شخصیت.
حتی لغزیدن از لحظه اکنون به بیرون، برای یک ثانیه هم که شده، ممکن است به مرگ بینجامد.
متأسفانه آن‌ها برای تجربه آن حالت، به فعالیتی خاص وابسته می‌شوند.
اما تو لازم نیست از دیواره شمالی کوه «آیگر» بالا بروی.
می‌توانی همین حالا وارد آن حالت شوی.

---

از دیرباز، استادان معنوی همه سنت‌ها به «اکنون» به‌عنوان کلید بُعد معنوی اشاره کرده‌اند.

با وجود این، به نظر می‌رسد که این راز همچنان پنهان مانده است.
در کلیساها و معابد، قطعاً چنین چیزی آموزش داده نمی‌شود.
اگر به کلیسا بروی، ممکن است آیاتی از انجیل بشنوی، مثل: "برای فردا اندیشه مکن، چرا که فردا خود به فکر خویش خواهد بود،"
یا:
"هیچ‌کس که دست به شخم زده و به عقب می‌نگرد، شایسته پادشاهی خدا نیست."
یا ممکن است بخشی از کتاب را درباره گل‌های زیبایی بشنوی که برای فردا نگران نیستند، بلکه با آرامش در اکنونی بی‌زمان زندگی می‌کنند و خداوند به‌وفور از آن‌ها مراقبت می‌کند.

اما عمق و ماهیت بنیادین این آموزه‌ها شناخته نمی‌شود.
به نظر می‌رسد هیچ‌کس درنمی‌یابد که این آموزه‌ها باید زیسته شوند تا دگرگونی درونی ژرفی پدید آید.

---

کل ذات آیین ذن (Zen) در راه رفتن بر لبه تیز تیغ «اکنون» نهفته است —

این‌که آن‌قدر کامل و کامل در لحظه حضور داشته باشی که هیچ مشکلی، هیچ رنجی، هیچ چیزی که جوهر حقیقی تو نباشد، نتواند در تو دوام آورد.
در اکنون، در غیاب زمان، همه مشکلاتت حل می‌شوند.
رنج به زمان نیاز دارد؛ نمی‌تواند در اکنون بماند.

استاد بزرگ ذن، رینزای (Rinzai)، برای آن‌که توجه شاگردانش را از زمان دور کند، اغلب انگشت خود را بالا می‌برد و آهسته می‌پرسید:
"در این لحظه، چه چیزی کم است؟"
سؤالی نیرومند که پاسخ ذهنی نمی‌طلبد، بلکه طراحی شده تا توجه تو را به‌عمق لحظه اکنون ببرد.
سؤال مشابهی در سنت ذن این است:
"اگر نه اکنون، پس کی؟"

---

لحظه اکنون در تعلیمات تصوف، شاخه عرفانی اسلام، نیز جایگاهی محوری دارد.

صوفیان می‌گویند:
"صوفی فرزند زمان حال است"
و مولوی، شاعر و آموزگار بزرگ صوفی، چنین می‌گوید:
"گذشته و آینده، خدا را از دیدگان ما پنهان می‌کنند؛ هر دو را با آتش بسوزان."

مایستر اکهارت، آموزگار معنوی قرن سیزدهم، همه این‌ها را به‌زیبایی چنین خلاصه می‌کند:
"زمان، چیزی است که نمی‌گذارد نور به ما برسد. هیچ مانعی بزرگ‌تر از زمان برای رسیدن به خدا وجود ندارد."